Alaca Karanlık
Ufukları bezenince uzak yurt sabahlarının
Alır koynuna karanlık, alaca gün çığlıklarını
Soğuk rüzgarları memleketten gelen bu şehrin
Gelmez sokağından bildiğim o güz çınlaması
Tüten ocağın kokusu sızlayan burnumda tek;
Öteden sesi gelir, beriden özleminin sancısı
Yakinen tanıdığım kokusu burnumda tüter şehrimin
Ufukları bezenince uzak yurt sabahlarının
Ve uyanacak olurum bir gün kara gece çığlıklarına
Ve bakmışım çatlamış o tanıdık rüzgarın sesi
Gariptir, ağlayacak olurum, susarım eksikliğinde;
Kanıksadığım allara bezenmiş yaban ufuklarının
Özgür Arslan
