Edebiyat

Ne güzel şey kara bulutlarZifirden kara alnımdan akUzanır Esat’a Tunalı gibiSavrulur iner, ıslanır gözüm Gün biter, ömür geçerSokak kalır geriyeDüşer önüme gezerimDonar kanım susarım Demem o ki böyledir hepDevran gibi döner akrepKoşarım yetişememBakarım konuşamam Bıraktım, Ankara konuşsun.

Elemden olsa ki gözlerim Kimsesiz bir çift çorapsız Beş damlalık bir duygu, göz pınarımda İlktir; Düşten değil gerçekten – Buğu dedikleri her neyse Yanlıştır camda değildir Gözlerimde işte Nefesim yetmez silmeye – Ne saklayayım, görmüyorum Ne saklayayım, üşüyorum İlk kez bu gece birbirine değdi Gerçek dedikleriyle gözlerim – Anımsarım düşlerimi, sarıp sarmaladığım kendimi Buğuma yetmeyen…