Ne güzel şey kara bulutlar
Zifirden kara alnımdan ak
Uzanır Esat’a Tunalı gibi
Savrulur iner, ıslanır gözüm
Gün biter, ömür geçer
Sokak kalır geriye
Düşer önüme gezerim
Donar kanım susarım
Demem o ki böyledir hep
Devran gibi döner akrep
Koşarım yetişemem
Bakarım konuşamam
Bıraktım, Ankara konuşsun.
Elemden olsa ki gözlerim Kimsesiz bir çift çorapsız Beş damlalık bir duygu, göz pınarımda İlktir; Düşten değil gerçekten – Buğu dedikleri her neyse Yanlıştır camda değildir Gözlerimde işte Nefesim yetmez silmeye – Ne saklayayım, görmüyorum Ne saklayayım, üşüyorum İlk kez bu gece birbirine değdi Gerçek dedikleriyle gözlerim – Anımsarım düşlerimi, sarıp sarmaladığım kendimi Buğuma yetmeyen…
Bu web sitesi, site deneyiminizi iyileştirmek, site trafiğini analiz etmek ve içerikleri size daha iyi sunabilmek için çerezler kullanır. Çerez tercihlerinizi ayarlayabilir veya tüm çerezleri kabul edebilirsiniz. Daha fazla bilgi için Çerez Politikamızı inceleyebilirsiniz.
